Η  Οικονομολόγος Δάφνη Γρηγοριάδη βλέπει από δω και στο εξής έντονη ανάγκη όλων των επιχειρήσεων  για  άμεση και αποτελεσματική διαχείριση του ρίσκου τους.

Με δεδομένες τις αποφάσεις του κρίσιμου Eurogroup του Ιουνίου όπου καθιερώθηκαν οι τρίμηνες αξιολογήσεις  των δανειστών, από εδώ και πέρα θα δούμε συχνές διακυμάνσεις  στην λήψη επενδυτικών αποφάσεων άρα  και στις αγορές. Οι τόσο συχνές αξιολογήσεις θα μεταβάλλουν συχνά τα σχέδια των επενδυτών οι οποίοι κάθε τρείς μήνες θα δρουν  ανάλογα με τα εκάστοτε πορίσματα.

Στο βιβλίο που μόλις έβγαλε με τίτλο ‘’Χρηματοοικονομική Φιλοσοφία’’ – πρακτική εφαρμογή στην Ναυτιλία, από τις εκδόσεις Αndy’s, παρουσιάζεται το σκεπτικό της χρηματοοικονομικής επιστήμης για την διαχείριση αυτής της αβεβαιότητας με επίκεντρο τον ναυτιλιακό κλάδο, έναν τομέα ο οποίος διαμορφώνει το 7% του ΑΕΠ.

Η Γρηγοριάδη Δάφνη με σπουδές σε Φιλοσοφία και Οικονομικά ειδικεύεται στο  Finance. Μας κάνει οικονομικές αναλύσεις  και προβλέψεις της αγοράς μέσα από δημοσιογραφικά  άρθρα, επιστημονικές δημοσιεύσεις καθώς και τηλεοπτικές εμφανίσεις.

daphne grigoriadi vivlio1

Στο βιβλίο αποδεικνύεται πως μέσα στα χρηματοοικονομικά κρύβονται φιλοσοφικές θεωρίες. Aναφέρονται ορισμένες, όπως αυτή του θεμελιωτισμού. Έπειτα ακολουθεί εφαρμογή τους με οικονομετρικά υποδείγματα (στην ναυτιλία). Κάθε μεταβολή των τιμών ενός δείκτη, κάθε αλλαγή της αγοράς καθώς και ποία είναι η βάση των προβλέψεων, αναλύεται  σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο με την εφαρμογή εξισώσεων.  Το βιβλίο εστιάζει στο hedging με την χρήση παραγώγων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα ναύλα τα οποία έχουν και το  μεγαλύτερο ρίσκο στην ναυτιλιακή αγορά καθώς και στις τάσεις που έχει ο κλάδος. Τα παράγωγα ναύλων μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ως αντισταθμιστικά εργαλεία για την κάλυψη κινδύνου με την μορφή crosshedging. Eπίσης αναλύεται ο ρόλος των τραπεζών στον Ναυτιλιακό κλάδο τόσο στην Ελλάδα όσο και στο Εξωτερικό. Παρουσιάζονται νέες  τακτικές του Finance για τους πλοιοκτήτες καθώς και ο ρόλος των Funds.

Οι μαθηματικές εξισώσεις, οι αναλύσεις των διακυμάνσεων καθώς και οι προβλέψεις για την χρηματοοικονομική επιστήμη είναι πρακτικά εργαλεία που βοηθούν τον άνθρωπο στην ατέρμονη προσπάθεια του να εξαλείψει την αβεβαιότητα. Από την μία τα μαθηματικά και η οικονομετρία  θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι βασισμένα στον κλάδο της φιλοσοφίας που ονομάζεται Λογική, αναζητούν δηλαδή κανόνες ορθολογικούς και  τεκμηριωμένους. Από την άλλη η χρηματοοικονομική εξ ορισμού διέπεται από μια νομοτέλεια, από τους νόμους της αγοράς, και τους νόμους της αριθμητικής. Βασισμένη περισσότερο στον φιλοσοφικό κλάδο της Ερμηνευτικής  Φαινομενολογίας και της Γνωσιολογίας  αναζητά την ερμηνεία των γεγονότων προκειμένου να εξαλείψει οτιδήποτε μη βέβαιο.

Ένα παράδειγμα είναι η προσπάθεια εξήγησης των τιμών της διακύμανσης μίας μετοχής, με στόχο την πρόληψη του κινδύνου. Είναι στην φύση της ανθρώπινης οντότητας να προσπαθεί να αποκτήσει την απόλυτη γνώση για όλα τα πράγματα, όμως είναι αδύνατο να επιτευχθεί αυτό, έτσι αυτός που αναζητάει την αλήθεια ονομάζεται φιλό-σοφος. Ό μόνος τρόπος να προσεγγίσουμε κατά ένα βαθμό  την βέβαιη γνώση είναι η επιστήμη. Η χρηματοοικονομική με την οποία και πραγματευόμαστε βασίζεται κατά κύριο λόγο στη  μείωση  του κινδύνου, αφού όπως προείπαμε μόνο μια  τέλεια βέβαιη, απόλυτη γνώση θα μπορούσε να τον μηδενίζει πάντα.

Στα κεφάλαια του βιβλίου  αναλύεται  η έννοια του ρίσκου, η διαχείριση του, και  η φιλοσοφία της χρηματοοικονομικής με πρακτικές εφαρμογές στη Ναυτιλία καθώς και ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να σκέφτεται κανείς προκειμένου να περιορίσει το ρίσκο του. Ό Ηomo Εconomicus επιδιώκει συνέχεια την μεγιστοποίηση της καθαρής μέσης ωφέλειάς του. Οι διάφορες τεχνικές του hedging  όπως η χρήση παραγώγων, η μεταφορά κινδύνου, τα διάφορα χρηματοοικονομικά προϊόντα που βγαίνουν στην αγορά για να επιλύσουν τα προβλήματα που υπάρχουν, πρέπει να λαμβάνονται αφού έχει προηγηθεί έρευνα εις βάθος για τις εκάστοτε ανάγκες του προβλήματος. Για παράδειγμα στην εμπορική ναυτιλία το πρόβλημα των αυξομειώσεων τον ναύλων συνήθως αντιμετωπίζεται με την μορφή χρονοναύλωσης και σε περίπτωση επιπλοκών χορηγείται δάνειο κινήσεως κεφαλαίου για ενδεχόμενα λειτουργικά προβλήματα.  Μπορεί η χρονοναύλωση από μόνη της να είναι μια μορφή  hedging, όμως σε περιόδους υψηλής μεταβλητότητας όπου τα συμφέροντα  ναυλωτή-εκναυλωτή είναι αντικρουόμενα και δεν  συνάπτουν  συμφωνία, η χρήση παραγώγων γίνεται  αναγκαία. Στην συγκεκριμένη περίπτωση δηλαδή η φιλοσοφία της αντιστάθμισης με χρηματοοικονομικά προϊόντα αποδείχθηκε καλύτερη από την σύναψη νέου  δανείου ως κίνησης κεφαλαίου, ή από την μη χρήση καμίας κάλυψης. Μια λανθασμένη κίνηση στην διαχείριση του ρίσκου μπορεί να δημιουργήσει μια αλληλουχία προβλημάτων, για αυτό πρέπει πρώτα να εξετάζονται όλα τα σενάρια.

Ο ρόλος της φιλοσοφίας  στην (χρηματο)οικονομική είναι διττός.  Αφενός η θεωρητική προσέγγιση αφετέρου η πρακτική συμβολή της στην επίλυση προβλημάτων. Τα φιλοσοφικά ερωτήματα της χρηματοοικονομικής  είναι : Ποιος είναι ο σκοπός; Ποια τα μέσα; Ποιός είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ φιλοσοφίας και χρηματοοικονομικής;

daphne grigoriadi vivlio2