Του ΣΩΤΗΡΗ ΚΑΨΩΧΑ

Ο χρόνος διενέργειας των επόμενων βουλευτικών εκλογών μετράει αντίστροφα και η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με αρκετά ανοιχτά μέτωπα. Απλώθηκε πολύς τραχανάς στην πορεία προς τις κάλπες.

Μπορεί ο μεγάλος στόχος να είναι η έξοδος της χώρας από τα μνημόνια, με προκαθορισμένη ημερομηνία λήξης την 20η Αυγούστου, ωστόσο η εμφάνιση δύο μεγάλων θεμάτων, όπως το Μακεδονικό και το Τουρκικό, αλλά και η ξαφνική κρίση που ξέσπασε στο ποδοσφαιρο-μιντιακό τοπίο, συνιστούν σοβαρότατα ζητήματα, τα οποία χρήζουν ειδικής μεταχείρισης  και διαχείρισης.

Αν σε όλα αυτά προστεθεί η συνεχής και επίμονη επίθεση της εγχώριας διαπλοκής κατά προσώπων και πολιτικών των συγκυβερνώντων κομμάτων, ευλόγως γίνεται αντιληπτός ο βαθμός δυσκολίας  που έχει να αντιμετωπίσει  η κυβέρνηση για να ξεφύγει από τον κλοιό των προβλημάτων.

Ίσως είναι η πρώτη φορά μετά από χρόνια που στην αξιολόγηση των ανοιχτών θεμάτων δεν υπάρχει η οικονομία. Όχι γιατί η οικονομική κατάσταση της χώρας ξεπέρασε τις δυσκολίες, αλλά κυρίως διότι, με την ελαφρά –έστω- βελτίωση των δεικτών και του κλίματος έχει εμπεδωθεί η αίσθηση στους πολίτες  ότι οι ζοφερές ημέρες ανήκουν στο παρελθόν.

Στη διαβάθμιση των προβλημάτων, ίσως το μεγαλύτερο όλων αφορά την ποδοσφαιρο-μιντιακή υπόθεση. Και αυτό γιατί πρόκειται για ένα εκρηκτικό μείγμα που περιέχει ποδοσφαιρικές , εθνικές , οικονομικές και ελέγχου των ΜΜΕ, διαστάσεις.

Ο επεισοδιακός αγώνας ποδοσφαίρου μεταξύ των ομάδων ΠΑΟΚ και ΑΕΚ, προκάλεσε πολλές  παρενέργειες. Και όλα αυτά γιατί ο ΠΑΟΚ είναι Θεσσαλονίκη, είναι Μακεδονία που οι πολίτες της δεν θέλουν την FUROM να φέρει το όνομα Μακεδονία. Είναι επίσης Βόρεια Ελλάδα, η οποία διαχρονικά είναι σε σύγκρουση με το κράτος των Αθηνών. Ο ΠΑΟΚ είναι ακόμη Ιβάν Σαββίδης, ο Πόντιος που εκφράζει τον πανμακεδονισμό και την ορθοδοξία, ο άνθρωπος που κατέχει αρκετά μέσα ενημέρωσης, για τα οποία ερίζουν η κυβέρνηση με την αντιπολίτευση σχετικά με ποιόν θα υποστηρίζουν και βεβαίως είναι επιχειρηματίας με δυνατότητες παρεμβάσεων σε πολιτικό και οικονομικό πεδίο. Είναι τέλος οι ισορροπίες και οι ανταγωνισμοί στα ποδοσφαιρικά δρώμενα της χώρας, τα οποία όμως δεν είναι και τόσο ποδοσφαιρικά, αφού οι ιδιοκτήτες των ομάδων έχουν και μέσα ενημέρωσης, τα οποία επηρεάζουν ή ακόμη και διαμορφώνουν τις πολιτικές εξελίξεις.

Αποτελεί ιστορικό αξίωμα ότι για να μπορεί κάποιος να κατέχει την εξουσία θα πρέπει να ελέγχει τα μέσα παραγωγής. Στη σύγχρονη πραγματικότητα  τα λεγόμενα «μέσα παραγωγής» είναι τρία. Οι τράπεζες, τα μέσα ενημέρωσης και η ισχυροί του πλούτου.

Σε αυτό το σκηνικό γίνεται σήμερα η αναμέτρηση μεταξύ των πολιτικών κομμάτων και βεβαίως από την έκβασή της θα κριθεί εν πολλοίς και το αποτέλεσμα των ερχόμενων εκλογών.