του Ανδρέα Πετρόπουλου

Το τελευταίο διάστημα βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιδιότυπη αιχμαλωσία της πολιτικής από το ποδόσφαιρο, με όχημα τη διαπλοκή και τις επιχειρηματικές επιδιώξεις. Μιλάμε για απόπειρα ολοκληρωτικής επιβολής του ποδοσφαίρου και της λογικής των κυρίαρχων παραγόντων των ΠΑΕ και των συμφερόντων τους στην πολιτική, τους θεσμούς, την πολιτεία.

Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, ή πιο σωστά οι οργανωμένοι της Θύρας 7, λόγω της δίωξης από τη Δικαιοσύνη του προέδρου της ΠΑΕ, διαμηνύουν με επίσημη ανακοίνωσή τους ότι είναι ανεπιθύμητος ο Τσακαλώτος στον Πειραιά.

Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ θεωρούν εξοντωτική την ποινή που επιβλήθηκε στην ομάδα τους από την εισβολή του (οπλοφορούντα) Ιβάν Σαββίδη στον αγωνιστικό χώρο, στοχοποιώντας τους εκπροσώπους της Νέας Δημοκρατίας.

Το ποδόσφαιρο γίνεται για άλλη μια φορά το «όχημα» για προσωπικές επιδιώξεις, συγκάλυψη υποθέσεων, οχύρωση παραγόντων πίσω από «στρατούς», αλλά και επιβολή των πολιτικών απόψεων και σχεδίων των παραγόντων του ποδοσφαίρου.

Και εδώ δεν χρειάζονται πολλά λόγια αλλά μια καθαρή εξήγηση: Δεν γίνεται να μένει στο απυρόβλητο καμία ομάδα, κανένας πρόεδρος ΠΑΕ, κανένας «στρατός» προθύμων, που θα παρεμποδίζει, θα ακυρώνει ή θα χουλιγκανίζει την όποια πολιτική ή άλλη εκδήλωση.

Αλλιώς η τεράστια κοινωνική πλειοψηφία, και όχι οι 30.000-40.000 πιστοί που έχουν απομείνει κάθε Κυριακή στα γήπεδα, θα είμαστε θεατές σε ένα θέρετρο αντιμαχόμενων. Ο ένας «στρατός» θα επιχειρεί να ανακόψει τον Τσακαλώτο στον Πειραιά και ο άλλος - για αντίποινα - δεν θα αφήνει τον Γεωργιάδη να περάσει τα Τέμπη...