Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

Του Χρίστου Τσατσαρώνη

Επετειακή ημέρα, σημαδιακή, για κάθε άνθρωπο, η 1η Μάη, έχει αφήσει το στίγμα της σε εκατομμύρια ανθρώπους, σε όσους ζούν και αγωνίζονται και ονειρεύονται ακόμα, σε πείσμα των καιρών και των βουλών κάθε εξουσίας. Δικαιώθηκαν, όσοι έδωσαν τη ζωή τους για έναν καλύτερο κόσμο; Απόλυτα! Νίκησαν, όσοι προσπαθούν να τιθασσεύουν το ιμπέριουμ τις τελευταίες δεκαετίες; Όχι, είναι πολλές οι ήττες και λίγες, μα διδαχτικές οι νίκες.

Του Ανδρέα Πετρόπουλου

Το χθεσινό Πρωτομαγιάτιο μήνυμα του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, έχει πολλούς αποδέκτες. Και αυτό καθώς δεν ήταν επαιτιακό, ούτε συμβολικό, ούτε (μόνο) περιγραφικό μιας πορείας, που αλλάζει διαδρομή τον προσεχή Αύγουστο με το τέλος του προγράμματος.

Το μήνυμα είχε δεσμεύσεις. Συγκερκιμένες. Και απαντούσε τόσο στην αντιπολίτευση, όσο και σε φωνές εντός του ΣΥΡΙΖΑ που σωστά επισημαίνουν ελλείψεις και ανάγκες θέλοντας να "χρωματίσουν" το αφήγημα της "καθαρής εξόδου" για την κοινωνία.

Ο Αλ.Τσίπρας δεν περιορίστηκε στην επανάληψη "βγαίνουμε από τα μνημόνια καθαρά, χωρίς νέες δεσμεύσεις που πολλοί είχαν προεξοφλήσει", αλλά έδωσε σαφές στίγμα, τι σημαίνει καθαρή έξοδος:

"Με το τέλος των μνημονίων, περνάμε σιγά-σιγά σε μια νέα εποχή κανονικότητας, που μας δίνει τη δυνατότητα να σχεδιάσουμε ξανά το παραγωγικό μοντέλο της χώρας, βάζοντας στο επίκεντρο τον εργαζόμενο. Αυτό σημαίνει πρώτα και κύρια την αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων και την αύξηση του κατώτατου μισθού".

Η σαφήνεια της εξαγγελίας κάποιους αιφνιδίασε, άλλους τους προβλημάτισε. Το ενδιαφέρον είναι να δούμε πως θα απαντήσει π.χ. η αξιωματική αντιπολίτευση και τα υπόλοιπα κόμματα στην επαναφορά των Συμβάσεων και στην αύξηση του κατώτατου μισθού. Γιατί μέχρι τώρα οι όποιες απαντήσεις ήταν σε θεωρητικό επίπεδο. Αν γίνουν, πότε θα γίνουν, πως θα γίνουν. Τώρα ο πρωθυπουργός δεσμεύεται πως θα γίνουν και απευθύνεται στους αποδέκτες αυτών των παρεμβάσεων.

Η δεύτερη επισήμανση από το χθεσινό μήνυμα, είναι διπλής απεύθυνσης:

Απολογιστική για τα 3,5 χρόνια..."με αναγκαστικούς συμβιβασμούς αλλά και με σημαντικές νίκες σε μάχες που πριν τις δώσουμε όλοι θεωρούσαν χαμένες"

Προσεκτικά "επιθετική" για την επόμενη μέρα: "...η χώρα μας τα καταφέρνει και στέκεται στα πόδια της ξανά...με τις λιγότερες δυνατές απώλειες"...Και αμέσως μετά: "στη διαπραγμάτευση για τα εργασιακά καταφέραμε να αποκρούσουμε τις απαιτήσεις του ΔΝΤ, που είχαν ήδη αποδεχτεί οι προηγούμενες κυβερνήσεις...".

Στίγμα όχι μόνο για την επόμενη μέρα, αλλά και για την τακτική που θα ακολουθήσει, "εντός και εκτός"...

Γράφει ο Χρίστος Τσατσαρώνης

Απέχουμε τρείς μήνες και κάτι, μέχρι τον ερχόμενο Αύγουστο, όταν η Ελλάδα θα εγκαταλείψει επιτέλους τα ‘’προγράμματα διάσωσης’’, τα καταστροφικά χρόνια των μνημονίων, για να πορευτεί στη συνέχεια με πολύ μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας στο δρόμο της οικονομικής της ανόρθωσης και της ανάπτυξης, με στόχο να επαναφέρει οικονομία και κοινωνία, σε ήρεμους και παραγωγικούς για την επόμενη ημέρα ρυθμούς.

Όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αναλάμβανε στις αρχές του 2015 τα ηνία μίας κατεστραμμένης χώρας, λίγοι πίστευαν ότι θα έφτανε μέχρις εδώ, να ολοκληρώσει δηλαδή το στόχο που είχε θέσει εξ αρχής, να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια και την οικονομική και κοινωνική καταστροφή.

Και τι δεν ακούσαμε, τι δεν είδαμε, τι δεν υποστήκαμε εδώ και τρία και πλέον χρόνια: από την ‘’σύντομη - αριστερή -παρένθεση’’, στο ‘’τώρα πέφτουν’’, ‘’μετράνε αντίστροφα’’, ‘’τελειώνει τώρα το ματς’’, μέχρι και το ‘’η κυβέρνηση σε αποδρομή, σε φυγή, σε διάλυση’’, ή ‘’ο Καμένος ρίχνει τον Τσίπρα’’ ή το τελευταίο και λίαν ευτράπελο, ‘’η Novartis είναι το τέλος τους’’! Ποιών, αυτών που το ανέδειξαν και το έφεραν στο φως ή αυτών που μετείχαν, με οποιοδήποτε τρόπο στο σκάνδαλο;

Είναι ασφαλώς γεγονός ότι το πλέον δύσκολο μέρος μίας διαδρομής, από τις χειρότερες της νεοελληνικής ιστορίας, φθάνει στο τέλος του: η δημοσιονομική προσαρμογή μέσω εκτεταμένων μέτρων λιτότητας και αναγκαίων ή υπαγορευμένων μεταρρυθμίσεων για την μετεξέλιξη της ελληνικής οικονομίας και του τρόπου λειτουργίας της ολοκληρώνεται με τα τελευταία μέτρα-ρυθμίσεις της τελευταίας αξιολόγησης. Η χώρα, μετά από πρωτοφανείς καταστάσεις, που στοίχισαν όχι μόνον σε παραγωγή πλούτου-ΑΕΠ, αλλά ακόμα και σε πολλές ζωές πολιτών της, ενώ χιλιάδες πέρασαν στη ζώνη της απόλυτης φτώχειας και απελπισίας, θα βγείτε από το πρόγραμμα σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, τον Αύγουστο του τρέχοντος έτους.

Ακριβώς από την ημέρα αυτή, η κυβέρνηση δια των υπεύθυνων φορέων της, πρέπει να θέσει σε εφαρμογή, το δικό της πρόγραμμα αποκατάστασης οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, καθώς και τα δύο ουσιαστικά διαλύθηκαν στα σκληρά χρόνια των μνημονίων και των προηγούμενων συγκυβερνήσεων.

Σε λίγες ημέρες η κυβέρνηση θα έχει έτοιμο το δικό της σχέδιο, αυτό που θα φέρει σταδιακά την βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη και την μελλοντική ευημερία των πολιτών της. Θα είναι μετά βεβαιότητος, δύσκολο το εγχείρημά της. Απαιτεί, όχι μόνον τεράστια προσπάθεια από σύσσωμη την κυβέρνηση, αλλά και από σύσσωμη την κοινωνία  Από σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό, δεν το περιμένω, άλλωστε τα δείγματα – και τα... δήγματα, εξίσου – πείθουν για το ακριβώς αντίθετο. Λυπηρό μεν, όσο και εξοργιστικό, αλλά απολύτως αναμενόμενο, γιατί όποιοι κατέστρεψαν, δεν έχουν κανένα ηθικό έρεισμα πλέον μέσα τους, που να τους ωθεί στην αποκατάσταση, μερική έστω, όσων διέλυσαν με την πολιτική τους επί δεκαετίες.

Το στοίχημα, έχει πολλαπλές παραμέτρους. Γιατί δεν πρόκειται μόνο για τη δημιουργία ενός ευνοϊκού πλαισίου επενδύσεων, για εγχώριες και διεθνείς επιχειρήσεις, για τη βελτίωση αποτελεσματικότητας και ποιότητας των θεσμοθετημένων οργάνων της Πολιτείας, για την απολύτως απαραίτητη ενίσχυση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας και την έξοδο στις διεθνείς αγορές - δαπανηρότερη μεν, αλλά διαβατήριο απεξάρτησης από το σημερινό ασφυκτικό καθεστώς της επιτροπείας.

Καθοριστικό παράγοντα για τον απλό πολίτη, εργαζόμενο, μισθωτό, άνεργο, επαγγελματία, ασφαλισμένο, συνταξιούχο, για τον νέο σπουδαστή ή επιστήμονα, θα αποτελέσει το κατά πόσο, η όποια κάθε φορά ανάπτυξη επιτυγχάνεται, θα είναι ‘’δίκαιη’’, δηλαδή οριζόντια και διαστρωματική, χωρίς αποκλεισμούς και θα διαχέεται με ασφαλείς τρόπους, ώστε να επουλώνει πληγές και να αποκαθιστά αδικίες πολλών ετών.

Αν όσα επιτυγχάνει με αγώνα κάθε φορά η κυβέρνηση, μέχρι και την ημερομηνία των εκλογών, κατορθώσει να τα επικοινωνήσει, να τα περάσει στους πολίτες, χωρίς να αναλώνεται σε ανούσιες κόντρες με κάθε… πικραμένο της άλλης όχθης, τότε, είναι βέβαιο ότι ο αγνός, πονεμένος και απογοητευμένος λαός, θα αξιολογήσει σωστά και θα κρίνει με δίκαιο μέτρο και την ίδια την κυβέρνηση και την αρνητική και εχθρική – ακόμα και σε τέτοιες ιστορικές περιόδους – αντιπολίτευση, συνολικά ή ανά κόμμα.

 Αυτό το νέο κεφάλαιο, λοιπόν,  χρειάζεται ένα σαφές όραμα, μία ξεκάθαρη στρατηγική και μία απολύτως απαραίτητη αποφασιστικότητα. Δεν υπάρχει ούτε δευτερόλεπτο για ξόδεμα, από κανέναν μετέχοντα της δια-κυβέρνησης, για η Ελλάδα του σήμερα και του Αυγούστου, μοιάζει με τον εξερχόμενο από νοσηλεία μακράς διάρκειας και με πέρασμα μακρύ από την εντατική, που έχει στερηθεί τη φυσιολογική ζωή για χρόνια και δεν ξέρει από πού να αρχίσει ξανά τη νέα του ζωή…

Και όπως πολύ σοφά λέει ο ποιητής, ''το μέλλον δε θαρθεί από μόνο του, έτσι νέτο σκέτο...''

Γράφει ο Σωτήρης Καψώχας

Η βρετανική εφημερίδα Guardian σε συνεργασία με την εταιρεία ταξιδιών Political Tours κάλεσε τους αναγνώστες της να δηλώσουν συμμετοχή σε εκδρομή στην Ελλάδα, παρουσιάζοντας το πανάκριβο πακέτο ως «μία συναρπαστική εξερεύνηση των συνεχιζόμενων επιπτώσεων της οικονομικής και προσφυγικής κρίσης στην Ελλάδα». 

Μετά τη θύελλα αντιδράσεων και την σφοδρή κριτική που δέχτηκε τόσο στην Ελλάδα, όσο και διεθνώς, ο Guardian ακύρωσε το πακέτο διακοπών που διαφημιζόταν ως εκδρομή στην Ελλάδα της κρίσης.

 Οι «φίλοι» μας οι Άγγλοι ήθελαν να κάνουν θέαμα τα ελληνικά πειραματόζωα των μνημονίων και να στήσουν μια κερδοφόρα επιχειρηματική δραστηριότητα, βασιζόμενοι στη διεστραμμένη αντίληψη των χορτασμένων και κορεσμένων δυτικών ότι ακόμη και από τη δυστυχία μπορείς να αποκομίσεις όφελος.

Χαρακτηριστική ήταν η αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου Δημήτρη Τζανακόπουλου στην ανάλγητη και προκλητική δημοσίευση: "Ο Ελληνικός λαός, που έχει κάνει τεράστιες θυσίες τα χρόνια της κρίσης, αντιμετωπίζεται από την εφημερίδα σας ως έκθεμα σε μουσείο προς τέρψιν των πλέον εύπορων από τους αναγνώστες. Οι αναγνώστες σας θα έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν τον αγώνα των φτωχών Ελλήνων και να γίνουν μάρτυρες της προσπάθειάς τους για ανάκαμψη."

Σε καμία περίπτωση βεβαίως, δεν θα έπρεπε να μας κάνει εντύπωση η συγκεκριμένη ενέργεια της μεγάλης βρετανικής εφημερίδας. Τα χρόνια της κρίσης χιλιάδες δυσφημιστικά δημοσιεύματα πλημμύρισαν το διεθνή τύπο και ασμένως αναπαράχθηκαν εμφατικά από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Η δυσφημιστική εκστρατεία των ξένων τροφοδοτήθηκε από το εγχώριο πολιτικό σύστημα, του οποίου –δυστυχώς- επιφανή στελέχη συνεχίζουν να συκοφαντούν τη χώρα, στην προσπάθειά τους να πλήξουν τους κομματικούς αντιπάλους τους.

Ποιος δεν θυμάται τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου να δηλώνει μεγαλόστομα σε ξένο τηλεοπτικό σταθμό ότι «η Ελλάδα είναι μια διεφθαρμένη χώρα» ή τον Θεόδωρο Πάγκαλο να ενοχοποιεί τους πολίτες  για τη χρεοκοπία της χώρας με τη μνημειώδη φράση «μαζί τα φάγαμε»;

Ο άλλος πρωθυπουργός των μνημονίων Αντώνης Σαμαρά, όταν έχασε τις εκλογές του  2015 διαλαλούσε παντού ότι «Και τώρα η χώρα βουλιάζει μέσα στην ασφυξία, μέσα στην ατέλειωτη αβεβαιότητα, αν θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις ή αν θα πληρωθούν οι υποχρεώσεις της χώρας στο εξωτερικό. Παράλληλα απομόνωσαν την Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο. Ενώ απειλούν να διχάσουν και τον ελληνικό λαό. Καλλιεργώντας έναν ύπουλο και αυτοκαταστροφικό αντι-ευρωπαϊσμό!».

Ο πολυπράγμων και ανοικονόμητος σε κριτική  Άδωνις Γεωργιάδης λίγο πριν τις εκλογές του 2015 δήλωνε πως «εάν η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ «πέσει», τότε θα αποσύρει τα χρήματά του από τις ελληνικές τράπεζες», ενώ μέχρι σήμερα δεν έχει σταματήσει να δυσφημεί τη χώρα κάνοντας λόγο για «κομμουνιστική –αυταρχική χώρα που κυνηγά τους επενδυτές και τους άριστους». . 

Το τελευταίο δείγμα αρνητικής διαφήμισης έχει να κάνει με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη. Επισκεπτόμενος πρόσφατα τις ΗΠΑ παρουσίασε –σε τεχνοκράτες και στελέχη εταιρειών –μια εικόνα της Ελλάδας, η οποία λειτουργεί ως μια «μετασοβιετική δημοκρατία» που θα πάρει τον ίσιο δρόμο μόνο όταν γίνει ο ίδιος πρωθυπουργός. «Η κυβέρνηση χτίζει μια νέα γενιά ολιγαρχών που είναι χειρότερη από την προηγούμενη και τους ενθαρρύνει να αγοράσουν Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και ανταλλάσσουν χάρες μόνο και μόνο για να παραμείνουν στην εξουσία.» είπε ο Πρόεδρος της ΝΔ.
Δυστυχώς, η απαξίωση της χώρας εκπορεύεται από το εσωτερικό. Απ΄ όλους αυτούς τους κήρυκες της καταστροφής και του υστερόβουλου μηδενισμού. Η Ελλάδα χρειάζεται πολιτικούς που δεν θα οδηγούν τους έλληνες σε ταπείνωση. Που δεν θα κινούνται με γνώμονα την κοντόφθαλμη κομματική ωφέλεια γιατί ο λογαριασμός πληρώνεται από τη χώρα. Τα άλλοθί μας είναι ότι για όλα φταίνε οι ξένοι.

Ροή

ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ