Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2018

Στρασβούργο, πριν πολλά χρόνια, πρωθυπουργός το κόσμημα της πολιτικής, ο Ξενοφών Ζολώτας, υπουργός Εξωτερικών ο φέρελπις τότε, Αντώνης Σαμαράς και αναπληρωτής ο εμπειρότερος, Γιάννης Ποττάκης. Όταν τα γεγονότα επαναλαμβάνονται, όχι ως... φάρσα, αλλά ως πραγματικότητα και αφορούν στην ''αμαρτωλή'' ή όχι σχέση πολιτικής και επιχειρήσεων, έχουν μεγάλο, πολύ μεγάλο ενδιαφέρον...

Διττή και διφορούμενη είναι η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η οικονομική και πολιτική πραγματικότητα της χώρας. Αν δεχτούμε τις εκτιμήσεις και τις επαναλαμβανόμενες τελευταία αξιολογήσεις των ξένων θεσμικών παραγόντων και κυβερνητικών οργάνων, καθώς και διαφόρων χρηματοοικονομικών οίκων, η κυβέρνηση πορεύεται καλά και η οικονομία βρίσκεται σε σταθερή πορεία ανάκαμψης.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε διαδικασία εξόδου από τη βαθειά και καταστροφική κρίση των τελευταίων οκτώ ετών. Η οικονομία δείχνει τα πρώτα ενθαρρυντικά βήματα ανάκαμψης. Σημαντικός αριθμός επιχειρήσεων καταγράφει και πάλι εντυπωσιακά μεγέθη -μόνο 69 εισηγμένες εμφάνισαν κέρδη 1 δισ. ευρώ κατά το πρώτο εξάμηνο του 2017- ενώ οι εξαγωγές της χώρας αυξάνονται συνεχώς, δίνοντας ώθηση στην εγχώρια παραγωγική δραστηριότητα. Απόρροια της βελτίωσης του οικονομικού κλίματος αποτελεί η μείωση της ανεργίας με τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης.

Τα πρόσφατα Αναπτυξιακά Περιφερειακά Συνέδρια -όσα έγιναν μέχρι τώρα και όσα ακολουθούν- αποτελούν ίσως την πλέον προωθητική ενέργεια της Κυβέρνησης, προκειμένου να υπάρξει επιτέλους μία πρώτη «απογραφή» των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας, ανά Περιφέρεια, μία πρώτη απόπειρα να καταγραφούν δυνατότητες, δυναμικό και προοπτικές τοπικών οικονομιών.

Πριν κάποια χρόνια στην Αμερική, μεγάλες επιχειρήσεις εφάρμοζαν ένα μοντέλο διαχείρισης προσωπικού το οποίο έκανε την εξής παραδοχή: το 70% των εργαζομένων σε κάθε εταιρεία βρίσκεται στην ίδια κλίμακα από πλευράς προσόντων και δεξιοτήτων.

«Η εργατική νομοθεσία που επέβαλαν δανειστές της Ελλάδας έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα», γράφει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel στην τελευταία του έκδοση. Εξ αυτού του γεγονότος, προέκυψε μια γενιά εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, αυτή των «working poor», η οποία κερδίζει τόσο λίγα χρήματα που μόλις τούς φτάνει για να ζήσει.

Ροή

ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ